ศิลปะแห่งการซ้อมที่ดี
ศิลปะแห่งการซ้อมที่ดี : กฎ 10 ข้อ
เสียงปรบมืออันกึกก้องทั่วโรงแสดงคอนเสิร์ตผู้ชมต่างโห่ร้องชื่นชมนักดนตรีผู้นี้ที่
มีความสามารถถ่ายทอดบทเพลงที่มีความยากออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติฟังดูแล้วเหมือน
ทุกสิ่งทุกอย่างง่ายไปหมดรอยยิ้มประทับอยู่บนใบหน้าของนักดนตรีผู้นั้นเขาบรรลุถึงเป้าหมายของเขา
แล้วการถ่ายทอดบทเพลงของคีตกวีออกมาได้อย่างหมดจด และชัยชนะอันยิ่งใหญ่เหนือยิ่งกว่านั้น เขาชนะใจคนดู......
มีใครทราบบ้างว่า เบื้องหลังความสำเร็จของบทเพลงเพียงไม่กี่นาทีในครั้งนั้น
นักดนตรีผู้นี้ต้องเผชิญอะไรมาก่อนหน้าบ้าง ถ้าจะถามว่า อะไรทำให้การแสดงดนตรี
ประสบความสำเร็จ เป็นที่ประทับใจคนฟัง หลายๆท่านคงตอบว่า ต้องมีการ "ซ้อมมาเป็นอย่างดี"
คำว่า "ซ้อมมาเป็นอย่างดี" นั้นเป็นเช่นไร เป็นการยากที่จะจำกัดความหมายนี้ให้ละเอียด
การซ้อมนั้นคือการเตรียมตัว การเตรียมตัวนั้นเป็นเรื่องละเอียดอ่อนและเป็นศิลปะชั้นสูงอย่างหนึ่ง ผมเองซึ่งเป็นนักดนตรีผ่านการศึกษาดนตรีขั้นสูงมาพอสมควร
เจอศิลปินระดับโลกมาก็มากเรียนมาก็เยอะ เคยผ่านการซ้อมติดต่อกันโดยแทบจะไม่หยุดพัก
ถึง8ชั่วโมงต่อวันในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆทุกวันเป็นเวลาถึง2ปีเพราะคิดว่านี่คือวิธีเดียว
ที่จะให้การเล่นของเราพัฒนาให้ได้เร็วที่สุด แต่แล้วเมื่อถึงเวลาแสดงจริงๆนั้น ผมกลับไม่สามารถทำได้ดีอย่างที่หวังไว้เลยมีพัฒนาการน้อยมาก ทุกอย่างล้มเหลวหมด
ครั้งนั้นผม แทบจะเลิกเล่นดนตรีไปเลย คิดว่าอุตส่าห์ทุ่มเททุกลมหายใจเข้าออกให้กับ
การซ้อมแล้ว ผมก็ยังทำไม่ได้ดี ทำไมเพื่อนคนอื่นถึงได้เล่นดีกว่า
ทั้งๆที่เขาไม่เห็นซ้อมมากเท่าเราเลย เขายังมีเวลาไปเดินเที่ยวห้าง ไปดูหนัง
และทำอย่างอื่น หรือว่าเราจะไม่มีพรสวรรค์อะไรเลย
คงไม่มีทางอื่นอีกแล้ว หลังจากผ่านเหตุการณ์นั้นมาได้ ผมก็มานั่งคิดว่า
ระยะเวลาซ้อมอย่างบ้าคลั่งเช่นนั้น คงไม่เป็นผลดีตามหลัก
เดินสายกลางของพระพุทธเจ้าเป็นแน่ ฉะนั้นผมจึงเริ่มค้นคว้าวิธีใหม่ๆ ค้นหาหลักการซ้อมให้ใช้เวลาน้อยที่สุดแต่ได้ผลมากที่สุด
อยู่มาวันหนึ่ง ผมได้ไปสะดุดตากับหนังสือในห้องสมุดที่โรงเรียน
เป็นหนังสือที่หามานาน มีชื่อว่า "Art of Practicing"
ใช่เลย....ผมตอบกับตัวเอง... ผมเริ่มอ่านอย่างละเอียด........
และเกิดนึกสมเพชภาพตัวเองในอดีต...นี่เราซ้อมมาผิดๆ
เป็นเวลาถึง 2 ปีเลยเหรอนี่...... ผมลองทำตาม...
ปรากฏว่าได้ผลดีมากกว่าก่อน โดยใช้เวลาน้อยลง ...... แต่สิ่งที่ยังคงยากสำหรับผมคือ....
การปฏิบัติตาม..... เพราะผมยังเคยชินกับการซ้อมแบบเก่าๆ....ผมเตือนตัวเองเสมอๆ....... การซ้อมที่ดีต้องมีสติครับ....ห้ามใจร้อนเด็ดขาด..... คือว่าบังเอิญ ผมยังเป็นวัยรุ่นอยู่.... ยังใจร้อน เป็นเรื่องธรรมด้าธรรมดา...แฮ่ แฮ่
เกรินมาเยอะแล้ว ผมขอสรุปหลักการซ้อมไว้เป็นหัวข้อ 10 หัวข้อ ไว้ดังนี้ครับ
อ่านต่อ>>
บทความโดย
อ.อภิชัย เลี่ยมทอง
